Psychiatra Łódź w Swiss Medicus

Każdy z nas ma problemy. Niestety czasami, z niektórymi nie dajemy sobie sami rady. Lekarz psychiatra Łódź w Centrum Medycznym Swiss Medicus z chęcią wesprze Państwa w problemach, z którymi nie dajecie sobie czasem rady. U nas uzyskacie pomoc w zakresie takich problemów jak:

  • Depresyjne zaburzenia nawracające,
  • Różne rodzaju fobie czy zaburzenia lękowe,
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne,
  • Zaburzenia adaptacyjne,
  • Zaburzenia związane ze stresem,
  • Schizofrenia
  • Zaburzeni osobowości,
  • Zespoły otępień,
  • Zaburzenia pamięci,
  • Bóle psychogennych,
  • Choroby afektywnej dwubiegunowej,
  • Zaburzenia snu,
  • Zaburzenia psychiczne u chorych somatycznie,
  • Zaburzenia psychiczne u osób w wieku podeszłym.
Psychiatra Łódź w Swiss Medicus
Psychiatra Łódź w Centrum Medycznym Swiss Medicus

Zespoły objawów psychopatologicznych rozpatruje się w poszczególnych dziedzinach aktywności psychicznej człowieka. Rozróżnia się więc zespoły zaburzeń emocjonalnych, zespoły zaburzeń myślenia, zespoły zaburzeń funkcji intelektualnych, zespoły zaburzeń świadomości oraz zespoły zaburzeń zachowania i postępowania. Badaniem, zapobieganiem oraz leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych zajmuje się lekarz psychiatra.

W Łodzi, w Centrum Medycznym SWISS MEDICUS nasi specjaliści udzielą Państwu pomocy z zakresu takich schorzeń jak m.in.:

  • Zaburzenia nerwicowe – ich charakterystycznym objawem jest lęk, mogący przybierać różne formy. W tym podenerwowania, niepokoju, lęku przed określonymi miejscami, sytuacjami czy obiektami (jazdą komunikacją miejską, sytuacjami związanymi z przebywaniem w grupie innych osób, pająkami), napadów paniki, przekonania o chorobie, której lekarze nie potrafią zdiagnozować. Lękowi towarzyszą różnorodne dolegliwości tzw. czynnościowe, niebędące skutkiem uszkodzenia określonych narządów czy układów ciała, jak bóle głowy, dolegliwości ze strony układu krążenia, biegunki, zaburzenia równowagi, inne zaburzenia przeżywania, np. w postaci natrętnych myśli, trudności z koncentracją, oraz zaburzenia zachowania, jak unikanie samodzielnego wychodzenia z domu, wybuchy złości, czy czynności natrętne, przybierające postać np. czasochłonnego, wielokrotnego mycia rąk. Objawy występujące w zaburzeniach nerwicowych nie różnią się jakościowo od „przeciętnych, codziennych przeżyć” osób zdrowych, jednak odmienne jest ich nasilenie. Osoby cierpiące na zaburzenia z tej grupy zdają sobie sprawę, że ich zachowanie, sposób przeżywania są inne, przysparzają problemów i cierpienia. Podobne objawy występować mogą u osób, które doświadczyły silnego stresu – związanego np. z uczestniczeniem w wypadku (tzw. zaburzenia związane ze stresem).
  • Zaburzenia osobowości – ich zasadniczym przejawem jest uogólniony, wiążący się z trudnościami w codziennym funkcjonowaniu, sposób przeżywania świata i siebie oraz tworzenia i utrzymywania relacji z innymi ludźmi. Zazwyczaj rozpoznać można je już w okresie dorastania. Osoby cierpiące na zaburzenia osobowości niekiedy odczuwają ich konsekwencje w mniejszym stopniu niż ich otoczenie, stąd bywa, że inicjatywa leczenia pochodzi właśnie od innych, dostrzegających np. nadmierną zależność, wycofywanie się z kontaktów, zmienność uczuć, wybuchowość czy niestabilność samooceny danej jednostki.
  • Zaburzenia odżywiania – charakteryzują się specyficzną postawą wobec jedzenia i niezwykłymi zachowaniami z nim związanymi. Najczęściej mówimy tu o anoreksji psychicznej i bulimii psychicznej. W anoreksji ograniczanie ilości czy wręcz odmawianie sobie pokarmu, prowadzi do znacznego spadku masy ciała a w ślad za tym szeregu zaburzeń jego funkcjonowania, od zaburzeń hormonalnych (wiążących się m.in. u kobiet z zanikiem miesiączki, u mężczyzn z zanikiem popędu seksualnego) aż po skrajne wyniszczenie i śmierć. Niebezpiecznym zaburzeniem jest także bulimia, w której z kolei występują epizody napadowego najadania się i wymiotowania, łączone niekiedy ze stosowaniem środków przeczyszczających lub odwadniających i intensywnych ćwiczeń fizycznych. Zachowaniom tym towarzyszy często wstyd i poczucie wstrętu do siebie, co paradoksalnie sprzyja zgłaszaniu się osób chorujących na bulimię po pomoc, w odróżnieniu od chorujących na anoreksję – odczuwających satysfakcję z odmawiania sobie jedzenia.
  • Zaburzenia afektywne – w tej grupie zaburzeń zakłóceniu ulega przede wszystkim stan emocjonalny chorych. W zaburzeniu depresyjnym (które należy odróżnić od rozumianej potocznie „depresji”, czyli smutku) nastrój chorych ulega znacznemu obniżeniu, dominującym przeżyciem jest poczucie bardzo głębokiego, nieuzasadnionego smutku i beznadziei w odniesieniu do siebie, przyszłości, całego świata – chorym „nie chce się żyć”. Towarzyszące objawy obejmować mogą m.in. zaburzenia snu, utratę apetytu, męczliwość. W chorobie afektywnej dwubiegunowej okresy depresji przeplatają się z okresami tzw. manii – podwyższonego nastroju, energii, bezkrytyczności wobec swoich działań, prowadzących np. do niebezpiecznych zachowań seksualnych lub związanych z podejmowaniem ryzyka finansowego.
  • Zaburzenia psychotyczne – zaburzenia z tej grupy charakteryzują się objawami w sposób jakościowy odmiennymi od przeżywania i sposobu doświadczania rzeczywistości przez osoby zdrowe, wyraźnie upośledzającymi funkcjonowanie. Chorzy nie mają poczucia choroby, zdolności do krytycznego spojrzenia „z dystansu” na swój sposób myślenia, wnioskowania czy postrzegania rzeczywistości, np. przekonania, że inni ludzie są wrogo nastawieni lub że nie jest możliwe kierowanie czyimiś myślami.
  • Uzależnienie od substancji psychoaktywnych (i ich nadużywanie), najczęściej dotyczące alkoholu i narkotyków stwierdzamy gdy motywacja do ich używania i ilość przyjmowanej substancji oznaczają obecność uzależnienia psychicznego (potrzeba napicia się, zaprzeczanie problemowi) i fizycznego („głód”, nieprzyjemne objawy odstawienne).

Nasz specjalista: lek. med. Anna Szeffer-Nowakowska
Zapraszamy: poniedziałki 18.00-20.00
Rejestracja tel.: 42 209 30 50, 609 074 074

REJESTRACJA ONLINE

Loading...
Psychiatria
4.7 78 głos[ów]